Jak intencje postaci budują dialog?

Scroll this

Sara chce, aby chociaż raz jej rodzice byli z niej dumni. Rzadko się do tego przyznaje, chociaż kiedy wypije jeden kieliszek za dużo, zaczyna litanię wszystkich osiągnięć, które nie robią na nich wrażenia. To smutna modlitwa.
Czasem, podczas tego rytuały dzwoni do niej któryś z rodziców. Telefon od taty odbiera z frustracją.
‘Na pewno znowu coś się stało,’ przeprasza.
Tata wylądował w Paryżu i nie wie, co robić dalej. Spóźnił się na następny samolot i nie mówi po francusku.
Sara spędza kolejne trzy godziny organizując mu transport, nocleg i nowy lot. W międzyczasie otwiera kolejną butelkę wina. Kiedy jej tata dojeżdża do hotelu, wzdycha zmęczona.
‘Ciekawe, co by zrobił, gdybym raz nie odebrała.’
Chcę zwrócić jej uwagę na to, że było wiele okazji, kiedy telefonu odbierać nie powinna była. Raz wyszła z zajęć ze studentami tylko po to, by zamówić mu coś na Amazonie. Od miesiąca nie udało jej się napisać ani jednego słowa, bo za każdym razem, kiedy siada do powieści, jej tata postanawia wyżalić się komuś z problemów z pracownikami. Kiedy mówię jej, że powinna po prostu wysłać mu wiadomość z informacją, że jest zajęta, kiwa głową.
‘Wiem, wiem,’ mówi.

Sara pisze książkę, ale jej największym pragnieniem nie jest jej skończenie. To aprobata rodziców liczy się dla niej najbardziej. Te pragnienie daje jej silne intencje. Kiedy dzwoni telefon, jest w stanie rzucić wszystko, co w tym momencie robi i całkowicie oddać się zadaniom przez nich wyznaczonych. Jeśli mama szuka przepisu, Sara dyktuje go z pamięci. Jeśli tata chce umówić się do dentysty, tata znajduje mu odpowiedni termin w kalendarzu, który zna lepiej niż on sam. Te pragnienie aprobaty sprawia, że jej interakcja z nimi zawsze wygląda podobnie. Sara nigdy nie kwestionuje ich zachcianek. Kolokwialnie mówiąc “ciągle nad nimi skacze”.

Ale co by było, gdyby jej największym pragnieniem było jednak skończenie powieści? Co, jeśli jej pragnienie byłoby niespójne z pragnieniami rodziców? Czy, kiedy zaklęta we własnych słowach usłyszałaby dzwoniący telefon, odebrałaby go? Czy wysłanie wiadomości, w której odmawia natychmiastowej pomocy byłoby dla niej problemem?

Wyobrażam sobie, że w takim wypadku rozmowa Sary z rodzicami wyglądałaby zupełnie inaczej. Odebrałaby, nadając rozmowie szybkie tempo od samego początku.
‘Coś się stało?’
Po drugiej stronie tata streściłby najświeższe problemy.
‘Musisz skontaktować się z linią i zobaczyć, czy nie mają jakiś połączeń. Jeśli nie, to pewnie spędzisz noc w hotelu.’
Może tata zapytałby nawet, co Sara robi? Wiedząc, że spotka się z dezaprobatą, może próbowałaby skończyć rozmowę, albo, aby pokazać, jak poważnie podchodzi do pisania, zdradziłaby więcej szczegółów.
‘Właśnie pracuję nad rozdziałem, więc nie mogę długo rozmawiać.’

A jak rozmowa wyglądałaby, gdyby Sara pragnęła równowagi w życiu?

Intencje naszych postaci, ich pragnienia i to, czego chcą w życiu uniknąć mają decydujący wpływ na to, jak przebiegać będzie rozmowa między nimi. Jeśli nasz bohater czegoś pragnie, to zrobi wszystko, aby to osiągnąć. Za wszelką cenę będzie również starać się omijać te przeciwieństwa, które staną na drodze do spełnienia jego marzeń.

Zanim usiądę do pisania dialogu, najpierw rozmawiam z każdą postacią indywidualnie. Chcę poznać jej perspektywę na nadchodzącą rozmowę, chcę wiedzieć, co w danej rozmowie jest dla niej ważne. Kiedy już to wiem, dialog zdaje się pisać sam. Bohaterowie kierowani są swoim wewnętrznym głosem. Znając pragnienia i obawy postaci, zawsze wiem, jak zareagują na sytuacje, w której się znajdą. Nie muszę zastanawiać się długo nad ich uczuciami i zachowaniami. To wszystko kierowane jest tym, czego pragną.

Przyjrzyj się swojej postaci. Czy, kiedy wchodzi w interakcję z kimś innym, jej pragnienia i obawy są widoczne? Czy czytelnik zna powód, dla którego dialog jest ważny? Czy zachowania Twojego bohatera są spójne i naturalne?

Jeśli chcesz porozmawiać dłużej o swoich postaciach, poznać praktyczne ćwiczenia, które pozwolą Ci usłyszeć ich głos oraz nauczyć się pisać świetne dialogi, to zapisz się na Warsztaty Pisania Powieściologii, które odbędą się już 08/02/2020 (Sobota) w samym centrum Warszawy. Więcej szczegółów znajdziesz TUTAJ. Aby kupić bilet, wyślij mi wiadomość na Facebooku Powieściologii lub maila na powiesciologia@gmail.com

Cena: 250zł za cały dzień Warsztatów (11:00 – 17:00 z dwugodzinną przerwą na lunch).

Do zobaczenia!


Komentarze

Komentarze